'Chows zijn buitengewoon netjes'

Wanneer schafte u de eerste Chow Chow aan?

Onze eerste Chow kregen we als pup, een zwarte langhaar reu, geboren in 1971.

Waarom koos u voor de Chow Chow?

De Chow hebben we uitgezocht puur vanwege zijn karakter. Dat leek het beste te passen bij dat van onze eerste hond, een Newfoundlander, en bij de situatie waarin we destijds woonden en werkten. Het was een rationele keuze, geen emotionele, z'n uiterlijk vond ik eigenlijk niet erg aantrekkelijk. Een eis was dat de tweede hond niet zo zou moeten jagen als de Newfoundlander. Van de rasvereniging kreeg ik op mijn vragen destijds geen antwoord en toen we naar de pup zijn gaan kijken die de onze worden zou, ben ik daar de jachtvraag vergeten te stellen. Gelukkig maar, want anders was het feest niet doorgegaan. Al snel bleek dat wat die Newfoundlander met de konijnen uitspookte maar kinderspel was. Je goed informeren is prima, maar onwetend zijn van sommige dingen is geen drama. Niet alleen honden, ook mensen kunnen zich aardig aanpassen. Je openstellen voor nieuwe en onverwachte dingen maakt het leven vaak juist boeiend. Wij zijn dus op die manier op een ras gekomen dat we bij een model-voorbereiding nooit gekozen zouden hebben, maar dat perfect bij ons blijkt te passen. En ik vind ze nu ook zó mooi.

Welke adviezen geeft u aan iemand die de Chow Chow aanschaft?

Om zich goed op de hoogte te stellen. Chows komen in veel typen voor en fokkers verschillen, ook in de manier waarop ze met gezondheid en gedrag omgaan. Je kunt moeilijk voor iemand bepalen wat hij mooi moet vinden, waar hij z'n prioriteiten moet leggen en bij wie hij zich prettig zal voelen. Aspirant eigenaars raad ik dus aan om vooral te gaan kijken op de clubmatch en de shows, naar het type dat hen bevalt en bij wie dat te krijgen is. Ook moeten ze uitzoeken welke fokker hen als persoon aanspreekt. Wie een pup van ons wil is welkom om kennis te maken. Maar moet bij wederzijds bevallen vaak lange tijd geduld oefenen, want we fokken maar spaarzaam.

Welke mensen kunnen beter geen Chow Chow in huis nemen?

Mensen die heetgebakerd zijn, geen humor en geduld hebben en absolute onderschikking en gehoorzaamheid verlangen van hun hond, die worden stapelgek van een Chow. Bij de minste druk gooit een Chow namelijk z'n kont tegen de krib. Om met een Chow in harmonie samen te leven moet je rustig zijn, een beetje flegmatiek, een dier in z'n waarde kunnen laten, zijn karakter kunnen respecteren, en de lol ervan inzien om zo'n dwarskopje toch te managen.

Hoe dient de Chow Chow te worden opgevoed?

Heel veel aandacht voor de socialisatie, onmiddellijk na aanschaf. Dus laten wennen aan onbekenden die de hond willen aanraken, vreemde honden, andere dieren en drukke situaties. Daar houden ze vaak niet zo van, maar in de hedendaagse maatschappij zullen ze er mee moeten leren leven. Bij de dierenarts moeten ze zich laten behandelen en in de trimsalon zullen ze zich ook moeten laten verzorgen. Dus daaraan moet in het begin bewust aandacht worden besteed. Tweede belangrijke punt is werken aan de band. Bij Chow eigenaars tref je nogal eens mensen die geen aandacht van hun hond kunnen vragen en hun honden geen leiding en veiligheid geven. Chows zijn vroegwijs en erg zelfstandig. Vaak behoorlijk slim, maar soepel meewerken is niet altijd hun sterke punt. Als in de vroege jeugd een basis van wederzijds begrip is opgebouwd, vormt dat een ideaal fundament voor het hele verdere hondenleven.

Chow Chow met pup

Ineke van Beekum ©

Spelende Chow Chow pups

Ineke van Beekum ©

Over welke specifieke kwaliteiten beschikt de Chow Chow?

Zijn rust en beschaafde gedrag zijn weldadig. Chows zijn buitengewoon netjes, een pup kan met vier weken al zindelijk zijn. Ze dringen zich niet op, vragen niet van hun baas dat hij hen bezighoudt. Kunnen goed alleen thuis zijn. Maar vinden het fijn als je er bent en liggen dan gezellig om je heen te snurken. Wie van lange wandelingen houdt, heeft er ook een goede kameraad aan - maar wel aan de lijn dus. In Nederland, waar honden nauwelijks meer los mogen lopen, moet dat geen probleem zijn.

Kent het ras ook gezondheidsproblemen? Beschrijft u de klachten eens in algemene zin.

Qua gezondheid is de Chow niet het simpelste ras, maar de algemene vitaliteit in Nederland is voorzover ik kan waarnemen in een paar decennia geweldig verbeterd. De rasspecifieke problemen doen zich voor in de achterhand en de ogen. De knieën zijn het zwakke punt van de achterhand, soms ook de hakken. De steile achterhand zelf lijkt er niets mee te maken te hebben. Er zijn aanwijzingen dat narigheid in de knie, verband houdt met een mindere kwaliteit van het kruisbandweefsel. Fokken met Chows met geopereerde knieën en/of 'double hock' gebeurt helaas nog wel.

Entropion is een bekend probleem bij de Chow. Het meer of minder naar binnen krullen van het ooglid komt regelmatig voor. Als je secuur bent in de fokkerij verminderen frequentie en ernst van de aandoening, maar helemaal uitbannen lukt niet. Gelukkig is entropion operatief goed te behandelen (door de dierenarts-specialist) dus de hond hoeft niet te lijden.

Hanteert uw rasvereniging specifieke gezondheidscriteria aangaande het fokken?

Knieën van fokdieren moeten, zo is in de ledenvergadering afgesproken, sinds een paar jaar worden nagekeken door een dierenarts-specialist die meedoet aan het patella-programma. Helaas gebeurt dit in de praktijk bij de minderheid. Het puppykopende publiek hecht er zo te merken maar weinig waarde aan, dus de meeste fokkers maken er zich niet al te druk om.

Wanneer ging u met dit ras fokken?

Ons eerste nest (A) is geboren in 1979, en in 2007 waren we toe aan de M. Buiten dat hebben we vier nesten gefokt met de Curly Coated Retriever, R-U. Onze twee eerste zelfgefokte korthaar reuen hebben hun bijdrage geleverd aan een aantal Chow nesten bij andere fokkers. Wij zijn maar kleine spelers, maar wel serieuze. Elk nest wordt gefokt met de bedoeling een bijdrage aan de kwaliteit het ras te leveren. De manier waarop we de honden houden, stelt een limiet aan het aantal. Het kan hier niet anders dan kleinschalig. Aan kennels doen we niet, ook honden die na opgroeien niet goed genoeg blijken om mee te fokken blijven, en veel honden worden behoorlijk oud. Niet alleen ruimte, ook tijd stelt een limiet, want we moeten ook de kost voor hen verdienen.

Hoeveel nesten fokt u gemiddeld per jaar?

De laatste tijd twee nesten per drie jaar, maar lange tijd heel wat minder frequent. Meestal was het om zelf wat aan te houden, of om een eerste nest te hebben, waarna er uit een later nest wat zou kunnen blijven.

Hoe houdt u uw honden?

Alle honden leven in ons ruime huis, om ons heen en we hebben een flinke lap grond met een tuin, groot en spannend genoeg om de honden er zichzelf in te laten vermaken en uitlaten.

In hoeverre legt u de nadruk op het exterieur?

Als je rashonden fokt is het exterieur heel belangrijk. In het algemeen horen fokdieren voor mijn gevoel de kwalificatie Uitmuntend waardig te zijn, dus in hoge mate te voldoen aan de standaard. Een enkele keer echter kan het wel eens nodig zijn een stapje terug te doen, een foutje te accepteren, om verder te kunnen. Aanvoelen wat wel en niet kan op dit gebied, dat is het spannende van fokken.

» Volgende pagina