Belgische Herder (Tervuerense)

Rasvereniging

De Nederlandse Vereniging voor Belgische Herdershonden (NVBH) bestaat sinds 1938.(www.nvbh.nl).

Oorsprong

Belgische Herders waren tot het einde van de 19e eeuw enkel als werkhonden van boeren en schaapherders bekend en vormden geen alleenstaand ras. Als stichters van de ras staan de dierenarts Prof. Dr. Reul, L. Van der Snickt en L. Huyghebaert bekend. De Club du Chien de Berger Belge werd op 29 september 1891 in Brussel door Prof. Dr. Reul opgericht. Op 8 mei 1892 werd te Kuregem de eerste tentoonstelling voor Belgische Herders gehouden. In hetzelfde jaar werd een rasstandaard opgesteld. (Bron: www.nvbh).

Type

Werkhond

Huidig gebruik

De Tervuerense Herder fungeert als gezinshond en waakhond.

Karakter

De Tervuerense Herder moet, net zoals zijn naaste familielid de Groenendaeler, van jongs af aan gewend raken aan kinderen en andere huisdieren, dan levert dat later geen enkel probleem op. De Terveurense Herder is aanhankelijk en is het liefst dicht bij hun baas.

Opvoeding

De Tervuerense Herder is intelligent. Het is daarom belangrijk deze hond van jongs af aan zijn plaats te leren kennen. Dan biedt hij als hij ouder is weinig problemen, al zal de Tervuerense Herder altijd blijven proberen promotie te maken in de roedel.

Algemeen beeld

De Tervuerense Herder is middelmatig groot en harmonisch gebouwd.

De 3-jarige teef Lima Larissa de la Tourbe

Claudia Damsma ©

De reu Bocantos de la Jetée (Tervuerense Herder)

Claudia Damsma ©

Bouw

Het lichaam van de Terveuerense Herder is niet te breed, maar wel diep. Rug is recht, buik matig opgetrokken. Benen zijn stevig en middelmatig lang. De hals is tamelijk lang, en zonder keelhuid.

Vacht en onderhoud

Kort op het hoofd, de oren en de voorkant van de benen, lang op het lichaam en langer om de hals, aan de achterkant en aan de staart. De Tervuerense Herder mag niet te veel gekamd of geborsteld worden, aangezien anders de dikke ondervacht beschadigd zou kunnen worden. Tijdens de rui kan een grof getande kam wel goede diensten bewijzen.

Staart

De staart van de Tervuerense Herder is middelmatig lang en wordt laag gedragen. Stevig aangezet en met krachtige basis. In rust wordt de staart omlaag hangend gedragen. In beweging iets hoger gedragen. Nooit omhoog gekruld of naar een kant gebogen.

Kleur

Vaalrood met zwarte punten, liefst met zwart masker. Dubbele pigmentatie is karakteristiek voor de Tervuerense Herder: de punt van elke lichtgekleurde haar is zwart. Masker mag niet boven de ooglijn uitkomen, oren zijn grotendeels zwart. De staart van de Tervuerense Herder heeft een zwarte punt.

Hoogte en gewicht

Schofthoogte Tervuerende Herder reu: 61 - 66 cm, Tervuerense Herder teef: 56 - 61 cm. Gewicht 20 tot 30 kilogram.