Mudi

Rasvereniging

(VHB)Vereniging van Herders & Berghonden uit Zuid & 0ost Europa en Azië. (website: www.vhbinfo.com)

Oorsprong

De Mudi (of Canis Ovilis Fényesi 1936) behoort tot de herdershonden. Het zijn vooral de Magyaren geweest die, in hun nomadenbestaan, voor de verspreiding van allerlei werkhonden door Europa hebben gezorgd. De kruisingen door de jaren heen, vormen de grondslag voor de inmiddels bekende rassen en hun varianten. De grote honden werden speciaal gefokt om de herder en zijn rondtrekkende kudde te beschermen en te verdedigen, terwijl de kleinere honden werden gebruikt voor het hoede- en 'alarmwerk'. Omdat de wolven hoofdzakelijk 's nachts aanvielen, ging de voorkeur voor de verdedigingshonden uit naar honden met licht gekleurde vachten, zodat de herder zijn hond van de wolven kon onderscheiden. Voor de kleinere honden was de kleur minder belangrijk omdat het niet de bedoeling was dat zij zich met het verdedigingswerk gingen bemoeien. Al snel bleek echter dat de Mudi het gevecht niet uit de weg ging. Al was zijn prooi wel iets kleiner dan de wolf, toch heeft hij menig knaagdier en klein roofwild buitenspel gezet of gedood. Door zijn oneindige durf en moed werd hij ook ingezet bij de jacht op wilde zwijnen. De Mudi is dan ook een krachtig gebouwde hond, die vele verschillende taken kan uitvoeren. Ondanks zijn diverse talenten is het ras, zelfs in zijn geboorteland Hongarije, nooit echt populair geweest. Dit is voornamelijk te wijten aan de eeuwige aanwezigheid van de Puli en de Komondor; de oudere en meer populaire Hongaarse rassen. (Bron: www.vhbinfo.com)

Type

De Mudi is zowel herder als hoeder en kan zijn kudde in bedwang houden zonder hulp van derden.

Huidig gebruik

De Mudi fungeert als gezinshond, is een ideale sporthond en geschikt voor reddingswerk.

Karakter

De weinige liefhebbers die voor de Mudi gekozen hebben en van hem gebruik maken, vinden dat hij enig in zijn soort is. De Mudi heeft vriendelijke aard en zijn enorme rijkdom aan talenten maken van hem één van de beste honden uit de hondenwereld. De Mudi is intelligent, leergierig, gehoorzaam en aanhankelijk, maar hecht zich slechts aan één baas. Het is werkelijk een zeldzame hond en volgens zijn trotse eigenaren is een 'humeurige' Mudi zelfs nog zeldzamer.

Slapende Mudi's

Maggy Dumay ©

Mudi's voor het Atomium in Brussel

Maggy Dumay ©

Opvoeding

Consequente opvoeding. De Mudi heeft een leider nodig die hem aan het werk kan houden en zijn natuurlijke neiging om te bijten weet af te leren. Door zijn intelligentie en leergierigheid is de Mudi geschikt voor de sport en ook voor reddingswerk.

Algemeen beeld

De Mudi heeft een lang hoofd met puntige snuit en nauwelijks stop. De oren zijn v-vormig, puntig en staand, de ogen ovaal, donker en enigszins schuin geplaatst. De Mudi draagt zijn oren gespitst. De voeten van de Mudi zijn klein en kort.

Bouw

Het lichaam van de Mudi is gestrekt met goede hoekingen waardoor een soepel, ruim, snel en wendbaar gangwerk mogelijk is. De benen zijn matig lang.

Vacht en onderhoud

Van de Hongaarse Herdershonden is de Mudi de kortste van vacht. Op het hoofd kort glad haar, de voor- en achterbenen wat langer glad haar en de rest van het lichaam is het haar gegolfd of gekruld. De beharing van de Mudi is glanzend, mag beslist niet vervilten en is tussen de 3 tot 7 cm lang. De Mudi moet elke dag geborsteld worden.

Staart

Matig hoog aangezet, onder de ruglijn gedragen, tamelijk kort.

Kleur

De kleur van de Mudi is zwart, bruin, wit, zwart met witte aftekening en bruin met witte aftekening.

Hoogte en gewicht

De schofthoogte van de Mudi bedraagt 35 tot 47 cm met een gewicht van 8 tot 13 kg.

Bijzonderheden

De Mudi is niet geschikt voor een leven binnenshuis. Hij heeft de nodige ruimte en beweging nodig.