Pyreneese Herdershond à face rase

Rasvereniging

(PHC)De Pyreneese Herdershonden Club. De PHC werd in 1989 opgericht, in 1991 werd toestemming van de Raad van Beheer verkregen om als rasvereniging op te treden. In 1997 is de PHC erkend als enige officiële rasvereniging voor de Pyreneese Herdershonden à poil long en Pyreneese Herdershonden à face rase in Nederland. De club telde in 2005 circa 220 leden.

Oorsprong

Algemeen wordt aangenomen dat de Pyreneese Herdershonden zijn ontstaan in de Franse Pyreneeën, door selectie op werkeigenschappen en door aanpassing aan het milieu van het hooggebergte. Dat is een langdurig proces geweest. De Fransen zeggen dan ook dat de oorsprong van de Pyreneese Herdershonden verborgen ligt in het duister der tijden. De Pyreneese Herdershonden worden in twee rassen verdeeld, die beide hun eigen ras standaard hebben. Het meest zien we de Pyreneese Herdershond, die ook wel aangeduid wordt als poil long. Het tweede variëteit is de veel zeldzamere face rase, die veelal uit de poil long wordt geboren.

Type

Pyreneese Herdershonden behoren tot de werkhondenrassen. Zij werken nog steeds bij de kudden met vooral schapen en geiten.

Huidig gebruik

De Nederlandse huishonden doen mee aan trainingen, examens en wedstrijden voor gedrag en gehoorzaamheid, behendigheid en speuren.

Karakter

De hond is levendig, plooibaar, soms wantrouwend tegenover vreemden, maar minder gereserveerd en volgzamer dan de poil long.

Opvoeding

Pyreneese Herdershonden zijn uitzonderlijke honden. Zij zijn klein, levendig en sportief, bijzonder intelligent en in hoge mate toegewijd aan de baas. Zij verdragen het slecht om de hele dag thuis te zitten; een straatje om is te weinig voor deze rassen. Ze blaffen graag en veel. Deze honden hebben een consequente opvoeding nodig en levensomstandigheden die recht doen aan hun intelligentie en hun behoefte aan actie.

Algemeen beeld

Een vrij kleine, atletische, lichtgebouwde hond, die wenbaarheid toont. De hond is altijd alert en waakzaam. De vacht is lang en weerbestendig. De snuit is kortbehaard.

Bouw

Het lichaam is wat korter dan dat van de Pyreneese Herder langhaar; hij benadert een vierkante bouw.

Vacht en onderhoud

Op het lichaam is de vacht halflang of minder dan halflang. Hij bereikt zijn grootste lengte aan de hals en op de schoft (6-7 cm.), en op de ruglijn (4-5 cm.). De vacht wordt niet gekamd; borstelen is nauwelijks nodig. Af en toe controleren van de vacht en zonodig verwijderen van klitten is voldoende.

Staart

De staart kan lang zijn met een haak aan het einde of gecoupeerd. Veel exemplaren worden met een korte staart geboren.

Kleur

Zwart, harlekijn, gestroomd, fauve in verschillende tinten met of zonder meging van zwarte haren en soms enige witte aftekeningen. Grijze vachten komen zelden voor.

Hoogte en gewicht

Reuen 40 tot 54 cm. Teven 40 tot 52 cm.

Bijzonderheden

De Pyreneese Herdershonden stellen geen speciale eisen aan de voeding; het zijn matige eters.