Pyreneese Herdershond à poil long

Rasvereniging

(PHC)De Pyreneese Herdershonden Club. De PHC werd in 1989 opgericht, in 1991 werd toestemming van de Raad van Beheer verkregen om als rasvereniging op te treden. In 1997 is de PHC erkend als enige officiële rasvereniging voor de Pyreneese herdershonden à poil long en Pyreneese herdershonden à fa c e rase in Nederland. De club telde in 2005 circa 220 leden.

Oorsprong

Algemeen wordt aangenomen dat de Pyreneese Herdershonden zijn ontstaan in de Franse Pyreneeën, door selectie op werkeigenschappen en door aanpassing aan het milieu van het hooggebergte. Dat is een langdurig proces geweest. De Fransen zeggen dan ook dat de oorsprong van de Pyreneese Herdershonden verborgen ligt in het duister der tijden. De Pyreneese Herdershonden worden in twee rassen verdeeld, die beiden hun eigen ras standaard hebben. Het meest zien we de Pyreneese Herdershond, die ook wel aangeduid wordt als poil long. Het tweede variëteit is de veel zeldzamere face rase, die veelal uit de poil long wordt geboren.

Type

Pyreneese Herdershonden behoren tot de werkhondenrassen. Zij werken nog steeds bij de kudden met vooral schapen en geiten.

Huidig gebruik

De Nederlandse huishonden doen mee aan trainingen, examens en wedstrijden voor gedrag en gehoorzaamheid, behendigheid en speuren.

Karakter

De hond is levendig en plooibaar van aard. Soms kan hij wantrouwend tegenover vreemden zijn.

Opvoeding

Pyreneese Herdershonden zijn uitzonderlijke honden. Zij zijn klein, levendig en sportief, bijzonder intelligent en in hoge mate toegewijd aan de baas. Zij verdragen het slecht om de hele dag thuis te zitten; een straatje om is te weinig voor deze rassen. Ze blaffen graag een veel. Deze honden hebben een consequente opvoeding nodig en levensomstandigheden die recht doen aan hun intelligentie en hun behoefte aan actie.

Algemeen beeld

Een vrij kleine, atletische, lichtgebouwde hond, die wenbaarheid toont. De hond is altijd alert en waakzaam. De vacht is lang en weerbestendig.

Bouw

Het skelet is stevig, maar niet zwaar, de bespiering is droog. De rug is tamelijk lang en stevig.

Vacht en onderhoud

De lange of halflange, maar altijd rijkelijke beharing is vrijwel vlak of licht golvend. De structuur dient het midden te houden tussen geitenhaar en schapenwol. De mengeling van droog haar en wollig haar veroorzaakt bij sommige honden strengetjes of koorden die "cadenettes" genoemd worden, en soms platen of "matelotes", die dakpansgewijs de de achterhand kunnen bedekken. Men kan de "cadenettes" zelfs op de borst aantreffen en op de voorste ledematen ter hoogte van de ellebogen. De snuit heeft een kortere en minder rijke beharing. De vachten worden niet gekamd; borstelen is nauwelijks nodig. Af en toe controleren van de vacht en zonodig verwijderen van klitten is voldoende.

Staart

De staart is goed bevederd, niet erg lang, vrij laag aangezet en vormt een haak aan het uiteinde. Als de hond attent is, mag de staart niet boven de ruglijn uitkomen. Veel exemplaren in Frankrijk zijn gecoupeerd (in nederland is dit verboden). Soms wordt er een dier geboren met een van nature korte of zelfs nauwelijks aanwezige staart.

Kleur

Meer of minder donker fauve met of zonder menging van zwarte haren en soms wat wit aan borst en poten; donker of lichter grijs, met vaak wat wit aan hoofd, borst en ledematen; harlekijn (blauw zwart gevlekt). Er komen ook gestroomde en zwarte vachten voor, of zwarte vachten met witte aftekeningen. Eenkleurige vachten hebben de voorkeur.

Hoogte en gewicht

De hoogte is voor teven 38 tot 46 cm en voor reuen 40 tot 48 cm. Zeer typische exemplaren mogen 2 cm groter zijn.

Bijzonderheden

De Pyreneese Herdershonden stellen geen speciale eisen aan de voeding; het zijn matige eters.