Tatrahond

Rasvereniging

Tatra-Club Owczarek Podhalanski. De club werd opgericht op 13 maart 1977 en beschikt momenteel over ongeveer 125 leden. (www.tatraclub.nl)

Prijs van een pup

De club hanteert een prijs van 950 euro.

Oorsprong

De Tatrahond is een witte berghond uit het Tatragebergte, het hoogste deel van de Karpaten, dat de grens vormt tussen Polen en Tsjechië. De Tatrahond is verwant aan de Slowaakse Tchouvatch, die in eigen land Slovensky Cuvac wordt genoemd en op zijn beurt weer een nauwe verwant van de Hongaarse Kuvasz is. De Tchouvatch bewoont trouwens hetzelfde gebergte als de Tatrahond, maar dan aan de Tsjechische kant. Er is niet zoveel bekend over de geschiedenis van de Tatrahond, hoewel daar genoeg theorieën over bestaan. Zo wordt zijn herkomst bijvoorbeeld gekoppeld aan de Romeinen. Hoe zijn afstamming ook in elkaar zit, de Tatrahond is in ieder geval altijd een waardevolle hulp gebleken voor de Poolse herders. Hij is gewend aan het bijzonder strenge landklimaat van het gebied waarin hij van oorsprong voorkomt. De Tatra is tegenwoordig nog steeds werkzaam als berghond en schapenhouder, maar heeft zich daarnaast gedwongen door economische omstandigheden ook aan andere taken moeten wijden. Zijn zachte karakter en zijn gehoorzaamheid waren voor het Poolse leger aanleiding om hem in te zetten bij verdedigingsoefeningen. Hij blijkt ook heel geschikt als geleidehond voor blinden. Verder is hij een gewaardeerde kracht voor allerlei soorten werk in de bergen omdat hij onder alle weersomstandigheden sleden kan trekken. Gezien zijn aanleg voor zwemmen hebben sommige africhters bovendien besloten om hem als reddingshond te gebruiken. De eerste standaard van de Tatrahond werd pas in het begin van de jaren ’30 opgesteld. De eerste tentoonstelling, waar 65 exemplaren verschenen, vond plaats in 1937 in Zakopane. Toen het ras in 1967 officieel werd erkend door de FCI., had het een aantal moeilijke jaren achter de rug. Er waren namelijk maar weinig Tatra’s die de Tweede Wereldoorlog hadden overleefd. In 1954 besloot een groep kynologen uit Warschau de weinige honden die nog over waren op te sporen. Daaruit werden vervolgens de beste fokdieren geselecteerd. Op deze manier wilde men het ras nieuw leven in blazen, pogingen die niet ter vergeefs waren want in 1970 stonden er 500 exemplaren geregistreerd in het Poolse stamboek. Tegenwoordig telt men er ongeveer 800 maar de specialisten nemen aan dat er meer leven, vooral in de bergen. De Tatrahond is tot nu toe weinig te zien buiten zijn land van herkomst, maar Poolse kynologen doen hun uiterste best om het ras meer bekendheid te bezorgen in het buitenland. Dankzij hun voortvarendheid komen er sinds enkele decennia ook enkele exemplaren voor in West-Europa, onder andere in België, Duitsland, Frankrijk, Oostenrijk en Nederland. (Bron: www.tatraclub.nl)

De teef Danitsza Szarotka

Biaca Perla ©

De reu Dumny, Frans- en Europees Kampioen in 2007

Biaca Perla ©

Type

Herder en bewakingshond.

Huidig gebruik

De Tatra is een huishond en werkhond.

Karakter

De Tatra is rustig, intelligent en oplettend. Terughoudend maar onverschrokken.

Opvoeding

Om de Tatra als huishond te kunnen houden, moet men zijn aangeboren gedrag enigszins indammen. Dit is het gemakkelijkst als de hond als pup wordt aangeschaft.

Algemeen beeld

De Tatra is een sterke en compact gebouwde hond die kracht en beweeglijkheid uitstraalt.

Bouw

De Tatra is rechthoekig gebouwd, de lichaamslengte van de reuen is iets korter dan van de teven.

Vacht en onderhoud

Op het hoofd, de snuit, de voorkant van de voorpoten, de achterpoten vanaf de hak naar beneden is het haar kort en dicht. De hals en het lichaam zijn bedekt met lang, dik, recht of iets golvend haar dat hard aanvoelt. Overvloedige ondervacht. De vacht van de Tatra is zelfreinigend, dat wil zeggen dat wanneer de vacht droog is, al het vuil eruit zal vallen en uw hond weer spierwit zal zijn. Een lichte borstelbeurt eens in de week is al voldoende. Tijdens de ruiperiode (2 x per jaar) kan men de vacht borstelen met een kam met korte, vrij stompe metalen tanden om de dode en losse haren te verwijderen (ondervacht). Nooit met zeep wassen, hierdoor verliest hij het beschermende vet uit zijn vacht en kan de Tatra ziek worden terwijl de zelfreinigende werking ook verloren gaat.

Staart

De staart van de Tatra is niet te hoog aangezet. Gedragen onder de ruglijn, indien opgewonden boven de ruglijn gedragen maar niet gekruld. Hangend reikt hij tot de hakken, de staartpunt mag iets gebogen zijn.

Kleur

De Tatra is geheel wit, kleine crèmekleurige vlekken zijn niet gewenst.

Hoogte en gewicht

De schofthoogte van de Tatra reu is 65-70 cm en de Tatra teef 60-65 cm.