Rasvereniging

Bedlington Terriër Club. In 1925 werd de Vereniging voor de Bedlington Terriër opgericht waar de huidige club is uit voortgekomen. website:www.bedlingtonterrierclub.nl

Oorsprong

Zoals van een groot aantal andere terriërrassen is ook de afkomst van de Bedlington Terriër moeilijk vast te stellen en laat wel wat vraagtekens achter. Ook voor de Bedlington geldt dat er van zijn ontstaan en de rassen die hierbij een rol hebben gespeeld tenauwernood enige aantekeningen gemaakt zijn. Dit is wel enigszins te begrijpen. Men fokte en kruiste in die tijd immers alleen met het doel een bruikbare werkhond te verkrijgen en bovendien waren de fokkers destijds meestal beroepsjagers en kleine boeren, die er geen moment aan dachten iets op papier te zetten, zo zij dit al konden. Wat wel bekend is dat het ras is ontstaan in het Engelse graafschap Northumberland, in de streek van Rothbury Forest en dat het zijn naam ontleent aan de plaats Bedlington, gelegen ten noorden van Newcastle. De terriërs, waaruit de Bedlington Terriër is voortgekomen, werden vroeger vaak gezien als "zigeunerhonden". In de tweede helft van de achttien de eeuw reisden zij met rondtrekkende ketellappers en doedelzakspelers mee langs landgoederen en boerderijen. En terwijl hun baas zijn ambacht uitoefende en zijn liederen ten gehore bracht, maakten de terriërs furore als opruimers van ratten en ander schadelijk ongedierte. Hoewel de voorlopers van de Bedlington Terriërs in het midden van de achttiende eeuw nog zeer veel verschilden van de latere "Bedlington" en het ras pas in de eerste helft van de vorige eeuw wat vorm begon te krijgen, is één eigenschap zeker bewaard gebleven en wel hun moed en terriër aard. Hij mag misschien bij velen als een "zachtaardig" schaapje overkomen, vergis u echter niet, hij is een echte terriër en wat hij eenmaal vast heeft, houdt hij vast. Hij is als het moet nog steeds een prima ongedierte verdelger en gaat een tegenstander niet gauw uit de weg. Als mogelijke kruisingsproducten, gebruikt bij het ontstaan van de Bedlington Terriër, worden door kynologische historici onder meer genoemd: de Old English (broken haired) Terriër, de Otterhound, die verantwoordelijk zou zijn voor het jachthondenoor en, behalve een aantal terriërvariëteiten, eveneens enkele windhonden, die hem de racy en op snelheid gebouwde achterhand bezorgd zouden hebben en verantwoordelijk zouden zijn voor de hazenvoet, die een uitzondering is ten opzichte van vrijwel alle terriërs (alleen de Manchester Terriër heeft een semi-hazenvoet). Ook het hoofd vertoont, door de oordracht, de geronde schedel, peervormigheid en het geheel ontbreken van de stop, een verschil met vele andere terriërrassen. In 1875 werd de National Bedlington Terriër Club opgericht en werden er raspunten opgesteld, die in 1924 werden herzien door de toen opgerichte Bedlington Terriër Association. (Bron: www.bedlingtonterrierclub)

Bedlington Terriër

Ton en José Verhoof ©

Bedlington Terriër

Ton en José Verhoof ©

Type

Verdelger van ongedierte

Huidig gebruik

De Bedlington Terriër is een huishond.

Karakter

De Bedlington Terriër is een rap, fel en moedig baasje, die weer en wind kan trotseren. Hij is zeer aanhankelijk, intelligent en tegenover vreemden wantrouwig, heeft veel beweging nodig en is heel geschikt voor een gezin met kinderen. Zelfs voor de allergrootste hond is dit ras niet bevreesd en wanneer het onverhoopt op vechten aankomt weet de Bedlington Terriër zijn mannetje te staan. Men mag zich dan ook wat betreft karakter niet vergissen.

Opvoeding

De Bedlington Terriër vraagt een consequente maar zachte opvoeding.

Algemeen beeld

De algemene verschijning van de Bedlington Terriër moet een gracieuze, lenige, gespierde hond zijn, noch zwak, noch grof, met een peer- of wigvormig hoofd. Hoewel hij een zachtaardige uitstraling heeft, is hij moedig als er actie nodig is. Hij is dan levendig en dapper en vol zelfvertrouwen. Hij moet een goed temperament hebben en mag niet schuw of nerveus zijn. Verlangd wordt een schrandere, sportieve hond met "adel".

Bouw

De Bedlington Terriër is gespierd en lenig. Diepe borstkas, vrij breed met platte ribben. De rug loopt in een natuurlijke welving over de lendenpartij, markant opgetrokken buiklijn. Het lichaam van de Bedlington Terriër moet iets rechthoekig zijn.

Vacht en onderhoud

De vacht van de Bedlington Terriër is zeer kenmerkend. Dik van struktuur, moet goed van het lichaam afstaan, zacht, met een duidelijke neiging tot krullen, vooral op het hoofd. De warrelige, wollige beharing (niet draadharig) mag niet geplukt, maar dient geknipt te worden en verhaart niet.

Staart

De Bedlington Terriër kent een staart van middelmatige lengte, gracieus gebogen, mag nooit over de rug worden gedragen.

Kleur

Blauw, lever- of zandkleurig met of zonder tan-aftekening.

Hoogte en gewicht

Schofthoogte: ongeveer 41 cm met een lichte schommeling naar boven of beneden. Gewicht: ca. 8,2 tot 10,4 kilo.