Burmilla

Rasvereniging

De Burmilla’s hebben geen eigen rasclub, maar vinden onderdak bij de diverse Burmezenclubs: Felikat's Burmezen en Burmilla club 27 (www.burmezen.com), Mundikat Werkgroep Burmezen Wong Mau (www.geocities.com/rasclubwongmau), Neocat Burmezenclub (www.neocatburmezenclub.nl)

Oorsprong

De Burmilla is geen natuurlijk ras, maar door de mens gemaakt. De inspiratie hiervoor kwam uit een nest, ontstaan door een toevallige kruising in Engeland in 1981, van een chinchilla Perzische kater met een lilac Burmese poes. De kittens waren Burmees van type, maar hadden een zilverwitte kleur. De naam is een samentrekking van Burmees en Chinchilla. De opbouw van zo’n ras is een moeizame zaak, aangezien het fokmateriaal zeer beperkt is en er zeer zorgvuldig te werk moet worden gegaan. Om teveel inteelt te vermijden en de fokbasis te vergroten moet namelijk steeds weer teruggekruisd worden op de Burmees of de chinchilla Pers. Hiermee worden echter ook de niet-gewenste factoren zoals langhaar, effen, niet- zilverkleurige vacht en de Burmese oogkleur ingefokt. Alleen dieren zonder deze niet-gewenste kenmerken kunnen voor de fok gebruikt worden. De Burmilla is dan ook een zeldzame kat. Deze fokprogramma's werden vooral in Engeland en Denemarken opgezet. Dit resulteerde in een erkenning door de GCCF in 1984 (waar hij onder de Asian rasgroep valt) en door de FIFe in 1994. De aftekening is een tabbytekening waarbij de tekening tot aan de puntjes van de haren is verdreven door het zilvergen en wordt ook wel tipping genoemd. Men kent hier 2 variaties in: shaded en chinchilla. Bij shaded kan men soms nog wel een vage tabbytekening zien terwijl bij chinchilla er meer de indruk ontstaat van een gekleurde zweem over een wite kat.

Oorspronkelijk gebruiksdoel

Gezelschapsdier.

Vacht

De vacht is kortharig, fijn en zijdeachtig van structuur. De ondervacht is juist voldoende om de bovenvacht iets te laten afstaan van het lichaam. De ondervachtkleur van de Burmilla is silver. Deze kleur geeft de zilverwitte schakering die zo kenmerkend is voor dit ras. De tipping is vereist bij dit vachttype, en is zwart, blauw, chocolate, lilac, cinnamon, fawn rood, creme en de schildpadvariaties. Door die tipping zijn de rug, kop en staart en poten altijd enkele nuances donkerder dan de buik. De erkenning van een bepaalde kleur is afhankelijk van de vereniging. Bij sommige verenigingen zijn ook niet-zilveren Burmilla's toegestaan.

Burmilla

George en Simone Sweijen ©

Burmilla

George en Simone Sweijen ©

Algemeen beeld

De Burmilla is middelgroot en Oosters van type. Hij is sierlijk en heeft stevige botten en sterke spieren.

Lichaam

Het lichaam van de Burmilla is gemiddeld van grootte en lengte. De dieren hebben een ronde borst van gemiddelde breedte en een rechte rug.

Poten

Slanke maar toch stevig gebouwde poten. De achterpoten zijn iets hoger dan de voorpoten. Kleine ovale voeten.

Kop

Het hoofd van de Burmilla is middelgroot en afgerond. Het gezicht is breed en loopt stomp toe naar de kin, de wangen zijn vol en rond. De snuit is kort. De oren zijn middelmatig groot en breed aan de basis, met afgeronde punten. Ze staan ver uit elkaar en zijn iets naar voren gericht. De ogen van de Burmilla zijn opvallend groot. Ze staan ver uit elkaar, iets schuin en hebben een halvemaanvormige opening. De omranding moet in een bij de vachtkleur passende kleur zijn. Alle nuances groen zijn toegestaan maar helder groen verdient de voorkeur. Bij de vachtkleuren rood, creme en tortie is een amberkleur toegestaan.

Staart

De Burmilla heeft een halflange tot lange staart. Hij is gemiddeld van dikte en heeft een ronde punt.

Grootte en gewicht

De Burmilla is middelgroot en weegt 3-5 kilo.

Karakter

De Burmilla heeft in karakter de zachtaardigheid van de Pers en de energie van de Burmees. Hij is vriendelijk en makkelijk in de omgang, maar soms wat terughoudend naar vreemden. Hij is nogal spraakzaam en net zo eenvoudig te verzorgen als een Burmees.

Bijzonderheden

Kruisingen met andere rassen zijn toegestaan conform de voorschriften van de vereniging. In Australië bestaat een vergelijkbaar ras dat de Australian Tiffanie wordt genoemd. Het bovenstaande geeft een globaal beeld van het ras. De officiële standaarden kunnen verschillen per vereniging. Wilt u de exacte tekst weten neem dan kontakt op ontakt op met de genoemde rasclubs of kijk op de volgende sites: voor de Nederlandse onafhankelijke verenigingen, NOK: www.nokk.nl/ (zie Asian), FIFéverenigingen:/www.fifeweb.org/en GCCF www.gccfcats.org/ Bij de CFA en de TICA is de Burmilla niet erkend.